Zoeken

Laatste nieuws

Tot onze ontsteltenis is plotseling Ton Thannhauser sr. overleden.

I N   M E M O R I A M

T O N   T H A N N H A U S E R

16 november 1934 - 18 december 2009

Zo krijg je op zondag 13 december van Ton nog een lift naar de uitwedstrijd van Quick tegen SDOUC in Ulft, en 5 dagen later krijg je op een rustige TV-avond een telefoontje dat Ton in het ziekenhuis is overleden aan een hartinfarct. Al zijn dat onverwachte, nare dingen in het leven die kunnen gebeuren, je staat toch ineens perplex en vol onbegrip. Hoe is het mogelijk? Waarom nou toch?
Zelf heb ik Ton als jeugdvoetballer letterlijk en figuurlijk zien komen bij Quick. Op een woensdagmiddag waren we op de Hazenkamp, op het veld aan de Vossenlaan, een balletje aan het trappen, toen daar opeens een nieuwe jongen aan kwam lopen in vol Quick-ornaat, hij bleek Ton Thannhauser te heten.
Dat was in de tweede helft van de veertiger jaren. De Quickliefde had Ton overgeërfd van zijn vader en van zijn oom Louis Thannhauser, de vader van zijn neef met dezelfde voor- en achternaam. Vandaar voor het onderscheid altijd die toevoegingen Senior (Sr.) en Junior (Jr.). Voor Ton werd het al gauw voor zijn studie het Canisius College en dus de in die tijd verplichte overgang naar Union. Na zijn studie werd Ton in zijn werkzaam leven een sociale verzekeringsman, en na zijn maar korte periode als actief voetballer trok hem de bestuurlijke kant rond de voetballerij sterk aan.
Het werden na zijn verhuizing naar Deventer in 1957, en later, in 1966, naar Enschede, legio bestuursfuncties, te veel om allemaal te memoreren. In Enschede werd Enschedese Boys zijn club. Daar werd Ton voorzitter van een aantal commissies en ook een van de organisatoren van het jaarlijkse, grote Twentse Ros-toernooi. Voor zijn grote verdiensten werd Ton erelid van de Boys.
In 1990 kwam Ton weer onze kant op. Het werden Wijchen als woonplaats en opnieuw zijn oude liefde Quick. Ton is een korte periode algemeen secretaris van Quick geweest en een aantal jaren secretaris van het Voetbalbestuur.  Ook werd hij secretaris van de Landelijke Belangenorganisatie van Amateurverenigingen, een job die heel veel tijd in beslag nam. Verder is Ton nog secretaris geweest van de gewestelijke afdeling van de KBO, de Katholieke Bond voor Ouderen. In 2002 vond Ton het na 45 jaar genoeg, al die functies. Een welverdiend, rustiger leven brak aan ...
Het is overduidelijk dat Ton Thannhauser een zeer sociaal ingesteld mens was waar je eigenlijk nooit tevergeefs een beroep op deed. Had Ton zich al eens eerder ingezet bij de reorganisatie rond het Quickblaadje, toen we een goed jaar geleden vroegen of hij wilde toetreden tot de nieuwe redactie van het Reünistenblaadje was het ook meteen "ja, dat is goed.''
Niet onvermeld mag blijven dat op zijn palmares ook nog prijken een Koninklijke onderscheiding (1994) en een gouden KNVB-speld.
En dan is er nu aan dat zeer arbeidzame leven plotseling een einde gekomen. Het is nog moeilijk te bevatten.
We wensen zijn vrouw Eef, zijn zoon en zijn 2 dochters met hun families alle sterkte toe dit grote verlies te kunnen dragen.
En Ton ... Rust in vrede!

Namens het Algemeen Bestuur,

Louis Godschalk